Ana Sayfa / Şiirler / Şimdi Kal Ama Adı Aşk Olmasın

Şimdi Kal Ama Adı Aşk Olmasın

Kalmak için aşk gerekse illa; avuçlarımda tükendi aşk bir zamanlar. Külleri savruldu gökyüzünde. Yangınlarda tükendi yüreğim kimseler bilmedi.

Seslendi gecenin karanlıgına, yükseldi gecelerce çıglıklar.
Gözyaşlarım kaldı yatak kıvrımlarımda ve tırnak izlerim geçti yorganımın kenarlarına. Bir yastıklar bildi ağlayan gözlerimi bir odamın kararmış duvarları. Söndürdüm gece lambamı ayışıgı şahit oldu. Baykuşlar gizledi duyulmayan çıglıgımı.

Sevmiyorum demek için çırpındı yüreğim gözyaşlarım seni seviyorumlara ağladı. Sonsuzluğun sonunu gördüm sonsuzluğa inancım yok oldu. Adına aşk koyduğum tüm güllerin boynu bükük, aşka çekilen tüm fotoğraflar ucu sararmış kaldı.

Dolunaylar aydınlattı kalbimin bir yarısını diğer yarısı hep karanlık. Ve karanlıkta yok oldu tüm inandıklarım. Aydınlatmak istercesine yüreğimi sarıldım oyuncak ayıma. Bir çocuk düştü gözbebeklerimden. Gözyaşım oldu çocuğum boğuldu.

Şimdi sor yüreğime “sevgi var mı?” Sana “var “der gözlerim, yüreğim susar. Yüreğim “var” der gözlerim boş bakar.

Gitmekse niyetin anlamaya çalışma beni. Aşk bir oyunmuş, ben ısrarla “var” derken ögrettiler. Her oyun gibi en az iki oyuncu gerekir dediler. Ve her oyun gibi bir sonu varmış. Ve oyun bittiğinde oyuncular da bitermiş…

Şimdi kal! Ama adı “aşk” olmasın.
Aşk olursa birgün biteceksin
Ya ben ya da sen…

Hakkında TriLece sekerchat.com

Bu habere de bakabilirisiniz

şiir sanatı

sızıntıların göl birikintisine bent olan kutlu his damlacıkları. sızar kalbin üstünde kabuk tutmuş yaralardan elemden …

yorumlayın

  1. Şimdi Kal! Ama Adı Aşk Olmasın!!! 🙁

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

CLOSE
CLOSE